Άρθρα  π - Astrology

(Για περισσότερες πληροφορίες και άρθρα κάνετε κλικ ΕΔΩ…)

 

 

 

---

 

Ο Φυσικός νόμος

και οι ψευδαισθήσεις της ανθρωπότητας

 

του  Γιάννη Καλοκύρη

 

 

 

 

ΕΣΕΙΣ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΠΟΛΟ ΕΙΣΤΕ ΤΑΥΤΙΣΜΕΝΟΙ ΣΗΜΕΡΑ;

 

! Hola ! 

Γειά σας. Τι κάνετε; Καλώς ήλθατε. Καλώς σας βρήκαμε. Πως είστε σήμερα; Πως ξυπνήσατε σήμερα; Ποια είναι η διάθεσή σας σήμερα;

 

Με ποιο κομμάτι του εαυτού σας είσαστε ταυτισμένοι αυτή τη στιγμή; Ποιος έχει βγει έξω και «παίζει», τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές;

 

---

 

Μήπως έχει βγει ο γκρινιάρης, ο οποίος παραπονιέται και γκρινιάζει για τα πάντα και δεν βρίσκει τίποτα «θετικό» πουθενά;

 

Σας φαίνονται όλα «χάλια», «μαύρα» κι «άραχλα» κι η γη ένα «απαίσιο» μέρος για να ζει κανείς;

 

Εχετε διάθεση ν’ ακούσετε  Einstürzende Neubauten, Mecano, Joy Division ή Death Metal;

 

 Μήπως έχει βγει ο κριτής που κρίνει τα πάντα και δεν σας αφήνει να χαρείτε αυτό που σας συμβαίνει, δημιουργώντας σας τύψεις κι ενοχές;

 

 

---

 

Ή μήπως απ’ την άλλη ξυπνήσατε με πολύ καλή διάθεση κι όλα σας φαίνονται «φωτεινά» και «καλά»;

 

 Όλα σας φαίνονται «υπέροχα», τα πράγματα σας πάνε όπως τα θέλετε, είστε ευτυχισμένοι κλπ.

 

Ακούτε μήπως Pep Ventura ή Django Reinhardt και χορεύετε sardanes, samba ή swing;

 

 Μήπως σε λίγο θ’ αρχίσετε ν’ ανησυχείτε και θ’ αρχίσετε να σκέφτεστε ότι η ευτυχία σας μπορεί να χαλάσει και να χαθεί;

 

---

 

      

 

---

 

Η ίσως πάλι να είστε στο κέντρο – στον πυρήνα σας και απλώς βιώνετε το ότι συμβαίνει αυτή τη στιγμή, χωρίς να κρίνετε κάτι σαν «καλό» ή «κακό» – ήρεμοι και γαλήνιοι, παρατηρώντας απλώς από απόσταση κάποια κομμάτια μέσα σας που επιμένουν να χαίρονται ή να ανησυχούν διαρκώς.

 

Εσείς ποιόν πόλο εκφράζετε σήμερα; Είστε άραγε αυτός ο πόλος (ή ο «αντίθετός» του) ή είστε κάτι άλλο;

 

Εσείς ΠΟΥ ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΤΟ ΠΑΤΕ ΣΗΜΕΡΑ;

 

 

 

Με ποιόν πόλο είστε ταυτισμένοι σήμερα;

 

 

 

 

Ο Φυσικός νόμος

 

Το κάθε τι στη φύση αποτελείται απο δυο απόλυτα ισορροπημένες μεταξύ τους δυνάμεις (καλό / κακό, σκοτεινό / φωτεινό, αρσενικό / θηλυκό, εισπνοή – εκπνοή, μέρα – νύχτα, κρύο – ζέστη, γαλήνη – τρικυμία, ζωή - θάνατος κλπ) , οι οποίες συνυπάρχουν ταυτόχρονα, χωρίς ποτέ η μία να υπερκαλύπτει ή να εξουδετερώνει την άλλη. Η κάθε μια περιέχει την άλλη και μετασχηματίζεται από την μια μορφή στην άλλη, έτσι ώστε πάντα να υπάρχει ισορροπία.

 

Το ίδιο συμβαίνει και στην ανθρώπινη εμπειρία.

 

Έτσι ουσιαστικά δεν υπάρχουν «αντιθετικές» ή «αντιμαχόμενες» δυνάμεις (το κάθε τι περιέχει πάντα και το «αντίθετό» του – περιέχουμε πάντα ισόποσα και τους δύο πόλους ενός οποιουδήποτε ζητήματος / θέματος / χαρακτηριστικού μας σε πλήρη αρμονία και ισορροπία), ενώ είναι η δικιά μας μονομερής και ατελής συνειδητότητα (η συνειδητότητα του Εγώ) που μας οδηγεί στο να ταυτιστούμε με τον ένα ή τον άλλο πόλο και να νομίζουμε (ψευδώς) ότι ο άλλος πόλος είναι κάτι έξω από μας, ή κάτι που στρέφεται εναντίον μας.

 

Κι ενώ κανείς μας δεν  βάζει ερωτήματα όπως: «Μπορώ να εισπνέω μόνο;» « Μπορώ να εκπνέω μόνο;» « Ποια είναι πιο «καλή» η εκπνοή ή η εισπνοή;»  «Μ’ αρέσει το καλοκαίρι. Μήπως σας παρακαλώ θα μπορούσαμε να έχουμε συνέχεια καλοκαίρι;» κλπ, ούτε αμφισβητεί το πώς λειτουργούν τα πράγματα στην φύση (τα θεωρούμε απλά δεδομένα), δεν κάνουμε το ίδιο και όσον αφορά την προσωπική μας ιστορία.

 

Προσπαθούμε να παραμείνουμε για πάντα μόνο στον ένα πόλο – να έχουμε συνεχώς καλοκαίρι ή χειμώνα στη ζωή μας – να εκπνέουμε ή να εισπνέουμε μόνο.

 

 

Ο Φυσικός νόμος είναι ο ίδιος και για την ανθρώπινη εμπειρία. Εμείς αντιστεκόμαστε σ’ αυτόν και τον ερμηνεύουμε υποκειμενικά όπως μας συμφέρει ή μας βολεύει (ο κόσμος είναι «άδικος», «γιατί να μου έρχονται στραβά τα πράγματα», «δεν υπάρχει Θεός» κλπ κλπ).

 

 

 

Υπάρχει πάντα τέλεια ισορροπία στη ζωή μας.

Το «καλό» και το «κακό», η «ευτυχία» και η «δυστυχία», ο «πόνος» και η «χαρά»

συνυπάρχουν και είναι όψεις του ίδιου νομίσματος.

 

Το ένα έλκει το άλλο.

Το ένα εξισορροπεί το άλλο.

Το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο.

Το ένα είναι μέρος του άλλου.

Και πάντα έτσι ήταν!

 

 

 

 

 

ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΙ ΣΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΝΟΜΟ  = 

ΠΟΛΕΜΩ ΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ.

ΕΧΩ ΤΗ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΩ ΑΙΩΝΙΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΕΝΑ ΠΟΛΟ

ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΩΘΗΣΩ ΓΙΑ «ΠΑΝΤΑ» ΤΟΝ «ΑΝΤΙΘΕΤΟ» ΤΟΥ.

 

 

 

 

Οι 3 βασικές ψευδαισθήσεις της ανθρωπότητας

 

 

 

 

1

 

 

Μπορώ να ζήσω (εγώ ή οι άλλοι) ενάντια στο φυσικό νόμο.

Να έχω μόνο τον ένα πόλο χωρίς τον άλλο.

Να παραμείνω για πάντα στον ένα πόλο και να αποφεύγω για πάντα τον άλλο.

(πχ να είμαι πάντα ευτυχισμένος ή πάντα δυστυχισμένος, οι άλλοι να μου φέρονται πάντα όπως θέλω, να νικάω συνεχώς κλπ)

 

 

 

2

 

Χρειάζομαι να έχω κάτι άλλο απ’ αυτό που έχω τώρα για να είμαι «ευτυχισμένος» (ή να σωθώ).

Η σωτηρία ή η Πηγή ή αυτό που «χρειάζομαι» είναι κάτι εξωτερικό

(κάτι που βρίσκεται έξω από μένα, σε κάποιον άλλο χρόνο/ μέλλον, σε κάποιον άλλο τόπο, με κάποιον άλλο άνθρωπο κλπ).

 

 

 

3

 

Είμαι μόνο το ΕΓΩ μου.

Ταυτίζομαι με τις σκέψεις μου και τα συναισθήματά μου

(τα πιστεύω μου, τις ελπίδες, τους φόβους μου κλπ).

 

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: για τις «ανίατες» πληγές μας, το βασικό λόγο της ενσάρκωσης μας, καθώς και για τις ψευδαισθήσεις που έχουμε μπορείτε να δείτε επίσης τα άρθρα  «Χείρωνας – από το δυϊσμό και τη διπολική σκέψη, στη βίωση του πραγματικού εαυτού»  και «Ποσειδώνας – 12ος οίκος» ).

 

 

 

 

Στο γενέθλιο χάρτη ο 9ος οίκος και ο Τοξότης συμβολίζουν το Φυσικό νόμο κι ο 3ος οίκοςΔίδυμοι το πώς ερμηνεύουμε υποκειμενικά (όπως μας συμφέρει – ή ανάλογα με το επίπεδο της συνειδητότητας μας) το Φυσικό νόμο.

 

 

 

 

 

 

ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΕΛΞΗ

 

Όταν «επιλέγουμε» να βιώσουμε μόνο τον ένα από τους δύο πόλους ενός ζητήματος, τότε αυτόματα έλκουμε και τον άλλο κοντά μας.

 

Όταν είμαστε χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι, πάντα θα έλκουμε ταυτόχρονα κάτι που θα μας κάνει δυστυχισμένους. Όταν εκφράζουμε το καλό και την «φωτεινή» πλευρά των πραγμάτων, πάντα θα έλκουμε κοντά μας το «κακό» (ανθρώπους που εκφράζουν τη «σκοτεινή» πλευρά). Όταν ταυτιζόμαστε με την λύπη και τον πόνο, θα έλκουμε γύρω μας χαρούμενους κι ευτυχισμένους ανθρώπους. Όταν εκφράζουμε κάτι ακραία (είμαστε έντονα ταυτισμένοι με κάτι), η Σκιά μας περιέχει και έλκει ταυτόχρονα κοντά μας το «αντίθετο». Αυτή η διαδικασία γίνεται αυτόματα και συμβαίνει για να μας εξισορροπήσει και να μας δείξει ότι και οι δύο πλευρές (και αυτή με την οποία ταυτιζόμαστε και εκφράζουμε) και η «αντίθετή» της (αυτή που απωθούμε) είναι αδιαίρετες.

 

Έτσι είναι αδύνατο να μην έχουμε στη ζωή μας και τους δύο πόλους συγχρόνως! Νομίζουμε λανθασμένα ότι μας «λείπουν» κάποια πράγματα κι ότι θα ήμασταν ευτυχισμένοι αν τα είχαμε, αλλά αυτά τα πράγματα υπάρχουν ΗΔΗ στη ζωή μας, απλώς συχνά  υπάρχουν με άλλη μορφή από εκείνη που θα θέλαμε να έχουν! Οπότε ή περιμένουμε για «πάντα» να βρούμε αυτό που νομίζουμε ότι θα μας κάνει ευτυχισμένους (το οποίο ποτέ δεν θα το βρίσκουμε στην μορφή που το θέλουμε), ή συνειδητοποιούμε ότι όλα υπάρχουν ήδη μέσα μας – απλά σε άλλη μορφή απ’ αυτή που το Εγώ μας (το κομμάτι με το οποίο είμαστε ταυτισμένοι) θέλει – κι ότι η ζωή μας βρίσκεται ήδη σε τέλεια ισορροπία και αρμονία.

 

Εκφράζοντας (ή ελπίζοντας να βιώσουμε) μόνο την μια πλευρά (δυισμός – δίπολα – χαμηλή συνειδητότητα), δεν θα μπορέσουμε ποτέ να δούμε την ισορροπία και την τελειότητα που υπάρχει στον κόσμο. Όταν καταλάβουμε ότι  οι δύο πλευρές δεν μπορούν να υπάρξουν χωριστά, ότι δεν μπορεί να υπάρξει «ευτυχία» χωρίς τη «δυστυχία», «καλό» χωρίς το «κακό», «χαρά» χωρίς τον «πόνο» (και αντίθετα), τότε αρχίζουμε να ξυπνάμε από τον λήθαργό μας.

 

Όταν αναγνωρίσουμε, αγαπήσουμε και αποδεχθούμε και τις δύο πλευρές ενός ζητήματος, όταν καταλάβουμε ότι και οι δύο πλευρές συνυπάρχουν ήδη μέσα μας σε απόλυτη ένωση, ισορροπία και αρμονία μεταξύ τους (κι ότι πάντα έτσι ήταν), τότε οι δύο πλευρές εξαφανίζονται. Μετατρέπονται σε ΦΩΣ, ΑΓΑΠΗ, ΠΗΓΗ.

 

 

«Κάθε φορά που ταυτίζεστε (ή εκφράζετε) κάποιο «θετικό» ή «αρνητικό» συναίσθημα ή σκέψη, απομακρύνεστε από το ΦΩΣ και την αλήθεια, διασκορπίζετε την ενέργειά σας και αποδυναμώνετε τον αληθινό σας εαυτό (το ισορροπημένο κέντρο της ύπαρξής σας) …» Dr. John Demartini

 

 

Το Σύμπαν σας «γυρίζει» πίσω και υλοποιεί για σας μόνο ότι του βγάζετε. Σας δίνει πίσω μόνο αυτό που είστε, αυτό που εκφράζετε (συνειδητά ή ασυνείδητα). Αν νομίζετε ότι είστε (ή ότι επιθυμείτε) μόνο το ένα κομμάτι ενός ζητήματος, τότε θα έλξετε το «αντίθετό» του (γιατί ήδη περιέχετε το αντίθετο, αλλά δεν το ξέρετε). Αν καταλάβετε ότι έχετε ήδη μέσα σας (ή στη ζωή σας) το κομμάτι που επιθυμείτε (απλά σε άλλη μορφή απ’ αυτή που θα θέλατε), αν συνειδητοποιήσετε ότι δεν πρέπει να αλλάξετε ή να «διορθώσετε» κάτι  στον εαυτό σας κι ότι τα δύο κομμάτια συνυπάρχουν σε τέλεια ισορροπία ήδη μέσα σας, τότε θ’ αρχίσετε να αποδέχεστε τον εαυτό σας ως έχει και να ευγνωμονείτε το Σύμπαν για όσα ήδη έχετε σήμερα. Και μόνο τότε  το Σύμπαν μπορεί να «υλοποιήσει» για σας αυτό που «νομίζετε» ότι δεν έχετε  - στη μορφή που θα θέλατε.

 

 

 

“I ask for what I want; they pay it. It’s that simple.”

 Harrison Ford

 

 

 

 Είναι τόσο απλόΤο Σύμπαν σας δίνει πάντα ότι ζητάτε. Απλά τα μισά απ’ αυτά (αυτά που κρίνετε υποκειμενικά σαν «αρνητικά», «κακά» κλπ. - και τα οποία έχετε απωθήσει) δεν ξέρετε ότι τα είχατε «ζητήσει»!

 

 

 

 

Η «ΑΚΙΝΗΣΙΑ» ΤΗΣ ΡΟΗΣ

 

Όσο αυξάνει η συνειδητότητά μας κι ερχόμαστε σε επαφή με όλα μας τα κομμάτια  ( βλέπε  «Το Εξελικτικό ταξίδι της Ψυχής» , την «Βασική θεωρία – μέρος 2ο»  , καθώς και τα άρθρα  «Κύκλοι και διελεύσεις πλανητών»  και  «Καρμικά κατάλοιπα» ) , τόσο λιγότερο αντιστεκόμαστε στο Φυσικό νόμο.

 

Συνειδητοποιούμε ότι ο κόσμος δεν είναι και τόσο «άδικος» όσο νομίζαμε (αφού κατανοούμε πλέον ότι ο εξωτερικός κόσμος αντανακλά απλώς και μας «γυρίζει πίσω» μόνον αυτά που ήδη έχουμε μέσα μας). Αρχίζουμε να κριτικάρουμε λιγότερο τους άλλους και να δεχόμαστε περισσότερο τον εαυτό μας (να μην είμαστε τόσο σκληροί με τον εαυτό μας).

 

 

Αλλάζει η σχέση μας με τις έννοιες του «καλού» και του «κακού». Γνωρίζουμε πλέον ότι το ένα δεν υπάρχει χωρίς το άλλο. Ότι το «κακό» είναι μέρος του «καλού» και αντίστροφα. Ότι εμείς κρίνουμε υποκειμενικά κάτι σαν «καλό» ή σαν «κακό», ανάλογα με το πόσο πολύ είμαστε ταυτισμένοι μαζί του ή πόσο πολύ το απωθούμε. Έτσι προσπαθούμε σε κάθε κατάσταση, όσο «οδυνηρή» κι αν μας φαίνεται, να βρίσκουμε και τα «θετικά» της σημεία. Ακόμα όμως κι αν δεν μπορούμε να τα βρούμε εύκολα, κατανοούμε ότι αυτό είναι η προσωρινή αδυναμία του Εγώ μας να δει και να καταλάβει. Αρχίζουμε μ’ άλλα λόγια να έχουμε εμπιστοσύνη στη διαδικασία και στο δρόμο μας, ασχέτως αν ακόμη δεν ξέρουμε που θα μας βγάλει! Χαλαρώνουμε κι ελέγχουμε λιγότερο τους άλλους και τον εαυτό μας.

 

Από την άλλη μαθαίνουμε ότι για να κερδίσεις κάτι, πάντα πρέπει να «θυσιάσεις» και ν’ αφήσεις πίσω σου κάτι άλλο. Ότι για να γεννηθεί κάτι, κάτι άλλο πρέπει να «πεθάνει» ή ν’ αλλάξει μορφή. Ότι όλα συνδέονται κι ότι τα πάντα υπόκεινται σε κύκλους (γέννησης, ωριμότητας και φθοράς). Ότι αν αλλάξεις τη σχέση σου με τον ένα πόλο κάποιου ζητήματος, αλλάζει και μεταμορφώνεται αυτόματα και η σχέση σου με τον άλλο.

 

Αλλάζει δηλαδή σιγά – σιγά η παιδιάστικη εγωκεντρική αντίληψή μας του: «και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο». Αναγνωρίζουμε για παράδειγμα ότι η ωρίμανση και η υπευθυνότητα απαιτεί ν’ «αφήσουμε» πίσω μας ένα μέρος του παιδικού αυθορμητισμού και της αθωότητάς μας. Ότι για να δεσμευθούμε και να αγαπήσουμε πραγματικά κάποιον, πρέπει να «θυσιάσουμε» ένα μέρος της ελευθερίας μας. Δεν επιμένουμε πια τόσο πολύ να τα έχουμε όλα δικά μας (να κερδίσουμε κάτι που το θέλουμε πολύ, χωρίς να παραχωρήσουμε ή να αλλάξουμε μορφή σε κάτι άλλο που επίσης το είχαμε ανάγκη και το θέλαμε μέχρι σήμερα πολύ).

 

Η διαδικασία της «επανένωσης» των κομματιών μας, μας απομακρύνει σταδιακά από τον άκρατο εγωισμό μας και μπαίνουμε πιο συχνά και πιο εύκολα στη θέση των άλλων (μας ενδιαφέρει περισσότερο το κοινό καλό κι όχι αποκλειστικά η ικανοποίηση των ατομικών επιθυμιών μας). Οι ίδιες οι επιθυμίες μας αλλάζουν. Εξακολουθούμε να έχουμε επιθυμίες, αλλά γινόμαστε πιο ευέλικτοι κατά την πραγματοποίησή τους. Δεν στηριζόμαστε πεισματικά σ’ αυτές, ούτε στενοχωριόμαστε τόσο πολύ αν αυτές δεν πραγματοποιούνται ακριβώς με τον τρόπο που θέλουμε (ή αν εξακολουθούν να μην πραγματοποιούνται καθόλου).

 

 

Κατανοούμε ότι πολλές φορές αυτά που επιθυμεί το Εγώ μας, δεν είναι ακριβώς ίδια μ’ αυτά που επιθυμεί η Ψυχή μας. Αυτό όμως δεν μας πειράζει (τουλάχιστον δεν μας πειράζει τόσο πολύ όσο πριν). Ξέρουμε πως ότι γίνεται είναι το «καλύτερο» που πρέπει να γίνει στη δεδομένη στιγμή για μας. Δεν αντιστεκόμαστε πια τόσο πολύ. Αφήνουμε τα πράγματα να γίνουν, όπως είναι να γίνουν (βλέπε και το άρθρο «Τα μηνύματα της Ψυχής» ).

 

Αφηνόμαστε στη ροή των πραγμάτων και εμπιστευόμαστε την διαδικασία, όποια κι αν είναι αυτή. Χαιρόμαστε μ’ αυτά που έχουμε αυτή τη στιγμή, χαιρόμαστε γι αυτό που είμαστε σήμερα και ζούμε ολοένα και περισσότερο στο «εδώ και τώρα». Αναπολούμε όλο και λιγότερο το «ένδοξο» παρελθόν ή δεν θρηνούμε πια τόσο πολύ για τα «άσχημα» παιδικά μας χρόνια και για τις αδικίες και τα τραύματα που δεν μας «αφήνουν» να ζήσουμε ευτυχισμένα στο παρόν. Δεν αγχωνόμαστε τόσο πολύ για το τι θα φέρει το μέλλον, ούτε περιμένουμε να γίνουμε κάποτε ευτυχισμένοι αν εκπληρωθούν πρώτα κάποιες μας επιθυμίες («αν είχα παιδιά… χρήματα… δόξα… ασφάλεια… κλπ… θα γινόμουν ευτυχισμένος»). Αναγνωρίζουμε ότι δεν έχει σημασία ο σκοπός και η τελική έκβαση των πραγμάτων, αλλά ο δρόμος και η ζωή που ζούμε κάθε στιγμή. Ευγνωμονούμε το Σύμπαν για τα όσα ήδη έχουμε σήμερα.

 

 

 

 

 

 

         

 

 

Εφαρμογές του Φυσικού νόμου στη καθημερινή ζωή

12 ΧΡΗΣΙΜΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΔΙΟΥ

 

 

 1   Αν επιθυμούμε κάτι πολύ, τότε ένα άλλο κομμάτι μας επιθυμεί ισόποσα το ακριβώς αντίθετο (αυτό που λέμε ότι μας λείπει και που αναζητούμε διαρκώς, ένα άλλο κομμάτι μας δεν το θέλει καθόλου).

 

 

 2   Αν ισχυριζόμαστε ή προσπαθούμε ν’ αποδείξουμε στους άλλους (ή στον εαυτό μας) ότι είμαστε /εκφράζουμε κάτι, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι περιέχουμε ισόποσα και το ακριβώς αντίθετοαπλά δεν το έχουμε αναγνωρίσει – αποδεχθεί ακόμα (Σκιά – απώθηση – ασυνείδητο).

 

 

 3   Αν μας εκνευρίζει ή κριτικάρουμε κάτι στους άλλους, αν ισχυριζόμαστε ότι «εγώ δεν είμαι αυτό…», δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ένα κομμάτι μας είναι ακριβώς έτσι (απλά το έχουμε απωθήσει). Οι άλλοι είναι καθρέφτες μας και μας δείχνουν όλα τα κομμάτια του εαυτού μας  (και αυτά που μας αρέσουν και αυτά που δεν  μας αρέσουν).

 

 

 4   Αν φοβόμαστε ή δεν θέλουμε με τίποτα κάτι, τότε ένα άλλο κομμάτι μας θέλει πολύ να συμβεί αυτό.

 

 

          

 

 5    Αυτό που ισχυριζόμαστε ότι μας λείπει (που νομίζουμε ότι το έχουμε ανάγκη για να γίνουμε ευτυχισμένοι) υπάρχει ΗΔΗ στη ζωή μας, αλλά σε άλλη μορφή απ’ αυτή που θα θέλαμε. Το Εγώ και η περιορισμένη οπτική μας γωνία δεν μας αφήνουν να το δούμε εύκολα αυτό.

 

 

 6    Αν συνδυάσουμε τα 1, 4 και 5, προκύπτει ότι κάθε λεπτό της ζωής μας έχουμε πάντα αυτό που θέλουμε. Αυτά που μας λείπουν υπάρχουν ήδη σε άλλη μορφή στη ζωή μας κι αυτά που φοβόμαστε ή που λέμε ότι δεν θέλουμε (τα «άσχημα» γεγονότα που μας «συμβαίνουν» κλπ), ένα άλλο μας κομμάτι τα «θέλει» – οπότε τα έλκουμε! Το Σύμπαν λειτουργεί πάντα σε ισορροπία και μας δίνει συνεχώς αυτό που του ζητάμε. Δεν υπάρχει καμιά «αδικία», κανένα «θύμα» – όλα είναι όπως πρέπει να είναι. Η ταύτιση με την διπολική ψευδαίσθηση του Εγώ (υπάρχει μόνο αυτό κι όχι το αντίθετό του / αυτό είναι «καλό» αυτό είναι «κακό» κλπ) είναι αυτή που μας κάνει να βλέπουμε μόνο τη μισή εικόνα.

 

 

 7   (υποπερίπτωση του 1) Αν επιθυμούμε να μάθουμε το ΓΙΑΤΙ σε κάποιο πρόβλημα που μας απασχολεί (γιατί συμβαίνει αυτό –ποια είναι η αιτία – τι έφταιξε κλπ) έτσι ώστε να εξηγήσουμε και (άρα νομίζουμε) να επιλύσουμε το πρόβλημα, τότε συγχρόνως ένα άλλο κομμάτι μας απλά δεν θέλει να βρούμε τη λύση. Το Εγώ θέλει να παραμείνουμε με το «πρόβλημα» (γιατί αυτό το τρέφει). Ασχολούμενοι με την εξήγηση /αιτία και την επίλυση ενός προβλήματος / ζητήματός μας παραμένουμε στο παρελθόν (γιατί έγινε αυτό;) ή στο μέλλον (τι θα γίνει ή τι πρέπει να γίνει;) και χάνουμε το παρόν (βλέπε και  τη «Βασική θεωρία της π - Astrology» , καθώς και το άρθρο «Ο μηχανικός και ο συνειδητός άνθρωπος» ).

 

 

 8   Δεν είμαστε μόνο η προσωπική μας ιστορία και τα προγράμματά μας (ταύτιση με το Εγώ). Ο προγραμματισμός μας (Εγώ /Σκιά) έχει σχέση και ευθύνεται μερικώς γι αυτά που βιώνουμε σήμερα, αλλά δεν είναι ο πραγματικός μας εαυτός. Δεν θα απαλλαχθούμε ποτέ τελείως από το Εγώ και τις ψευδαισθήσεις μας στην παρούσα γήινη ενσάρκωση, αλλά μπορούμε ν’ αλλάξουμε στάση και οπτική γωνία απέναντί τους.

 

 

        

 

 9   Οι πιθανότητες για να υλοποιηθεί μια ελπίδα- ψευδαίσθηση – επιθυμία μας, αυξάνουν αν φτάσουμε σε μια κατάσταση όπου ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΤΑΞΕΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ ΕΝΤΑΞΕΙ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ. Μ’ άλλα λόγια είμαστε οκ μ’ αυτά που έχουμε σήμερα. Εξακολουθούμε να έχουμε επιθυμίες, αλλά δεν ταυτιζόμαστε τόσο πολύ μ’ αυτές (δεν στηριζόμαστε σ’ αυτές για να νοιώσουμε ευτυχισμένοι). Νοιώθουμε ευγνωμοσύνη γι αυτό που υπάρχει ήδη (σήμερα) στη ζωή μας.

 

10   Έλκουμε από το εξωτερικό περιβάλλον (γεγονότα, ανθρώπους  κλπ) μόνο αυτά που αντιστοιχούν σε κομμάτια που έχουμε μέσα μας (Εγώ / Σκιά). Τα απωθημένα μας κομμάτια (Σκιά) έλκουν κι αυτά γεγονότα, τα οποία εμείς μεταφράζουμε λανθασμένα σαν «ξαφνικά γεγονότα», «αρνητικό κάρμα», «αδικία από το Θεό», «ατυχία», «διάβολο», «άσχημο πεπρωμένο» κλπ.

 

 

11   Βλέπουμε ότι θέλουμε να δούμε κι ακούμε ότι θέλουμε ν’ ακούσουμε. Ο βαθμός συνειδητότητας που έχουμε και η ταύτισή μας με τον ένα πόλο δεν μας αφήνει να δούμε καθαρά. Περνάνε μέσα μας μόνο αυτά που αφήνουμε να περάσουν, μόνο αυτά που είμαστε σε θέση να κατανοήσουμε. Αυξάνω την συνειδητότητά μου = αφήνω να περάσουν περισσότερα, βλέπω και το άλλο μισό της αλήθειας (βλέπε και  το άρθρο «Φίλτρα συνειδητότητας και ψευδαισθήσεις» ).

 

 

12   Για να μειώσουμε τις ψευδαισθήσεις μας και να βιώσουμε την Αλήθεια (τον πραγματικό μας εαυτό) η λέξη / κλειδί είναι: ΑΠΟΔΟΧΗ. Αποδοχή σε ότι συμβαίνει, αποδοχή σε όλα τα κομμάτια – ψευδαισθήσεις μας κλπ. Συνέπεια της αποδοχής είναι πολλές φορές η ΜΗ – ΔΡΑΣΗ (ή τουλάχιστον η μη άμεση δράση). Παρατηρούμε αρχικά από απόσταση (Ουρανός – Υδροχόος) το τι γίνεται, δεν ταυτιζόμαστε μ’ αυτό (εγώ δεν είμαι μόνο αυτό) και αφηνόμαστε στη ροή των πραγμάτων (αφήνουμε τα πράγματα να εξελιχθούν όπως είναι). Κάνοντάς το αυτό το Εγώ δεν παρεμβαίνει τόσο πολύ, οπότε μπορούμε να επιλέξουμε πιο ξεκάθαρα αν πρέπει να δράσουμε ή όχι (δεν δρούμε αυτόματα / καταναγκαστικά ή παρορμητικά – δεν νοιώθουμε «υποχρεωμένοι» - από τα προγράμματά μας / ΕΓΩ κλπ να δράσουμε).

 

 

 

 

 

 

 

---

 

 

Μαθήματα  π - Astrology ΜΕΣΩ ΔΙΚΤΥΟΥ

(ΣΕ ΨΗΦΙΑΚΗ Ή ΕΝΤΥΠΗ ΜΟΡΦΗ)Ή ΜΕΣΩ ΜΙΑΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΕΛΕΤΗΣ.

 

Δείτε ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ για τα μαθήματα  ΕΔΩ , ή ένα ΔΕΙΓΜΑ των μαθημάτων  ΕΔΩ…

 

 

© Copyright 2013 - 3102  Γ. Καλοκύρης  - Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας αυτής διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή αναδημοσίευσή του, σε οποιοδήποτε μέσο μετά ή άνευ επεξεργασίας.