Άρθρα  πAstrology

(Για περισσότερες πληροφορίες και άρθρα κάνετε κλικ ΕΔΩ…)

 

 

 

---

 

Επίπεδα προβολών και αύξηση της συνειδητότητας

 

του  Γιάννη Καλοκύρη

 

 

 

"Δεν υπάρχει κανένας εκεί έξω παρά μόνο πλευρές του εαυτού σας που τις έχετε προβάλλει σε όλους και σε όλα"

 

Η προβολή είναι ένας ψυχολογικός μηχανισμός που γίνεται ασυνείδητα, χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Όλοι μας προβάλουμε στους άλλους τα κομμάτια εκείνα του εαυτού μας για τα οποία δεν είμαστε συνειδητοί, που τα αποφεύγουμε και που αρνιόμαστε ότι τα έχουμε.

 

Γνωρίζουμε και σχετιζόμαστε με ανθρώπους, οι οποίοι εκφράζουν τα χαρακτηριστικά αυτά. Οι άλλοι λειτουργούν σαν καθρέφτες (όπως κι εμείς γι αυτούς), για να μας δείξουν τα  κομμάτια εκείνα του εαυτού μας που έχουμε αποφύγει, όλα όσα θα έπρεπε να εκφράσουμε και ν’ αναπτύξουμε.

 

 

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΗ ΣΚΙΑ ΜΑΣ!

 

Όταν κάποιος ή κάτι σας εκνευρίζει και σας κάνει να θυμώνετε, όταν κάποιος σας πατάει τα κουμπιά και σας κάνει να βγείτε εκτός εαυτού, στην πραγματικότητα σας δείχνει κάποιο «κρυμμένο» κομμάτι του εαυτού σας , που επιμελώς έχετε αποφύγει να δείτε (που δεν παραδέχεστε ότι το έχετε), ή απλά ένα κομμάτι του εαυτού σας που έχετε παραμελήσει και θα πρέπει να αναπτύξετε.

 

 

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕΙ Ή ΝΑ ΚΡΙΤΙΚΑΡΟΥΜΕ ΕΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΚΑΠΟΙΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΑΦΟΡΑ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΑΥΤΟ!

 

 

 

ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΑΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ

 

 

Αν δεν μας αφορούσε, τότε δεν θα τον συναντούσαμε καν, ούτε θα μας ενδιέφερε να τον κριτικάρουμε ή να σχολιάσουμε το χαρακτηριστικό του αυτό. Απλά θα ήμασταν αδιάφοροι. Για παράδειγμα αν εγώ δεν έχω κάποιο θέμα ή ζήτημα με την εξουσία και τον έλεγχο, δεν θα με πείραζε, ούτε θα θαύμαζα κάποιον που ασκεί εξουσία και έλεγχο είτε στους άλλους, είτε πάνω μου. Απλά θα αδιαφορούσα και θα τον προσπερνούσα (ή δεν θα τον είχα συναντήσει ποτέ). Θα μου ήταν παντελώς αδιάφορος δηλαδή. Το να σχολιάσω κάτι στην στάση του (είτε θετικά είτε αρνητικά), αυτόματα σημαίνει ότι ΚΑΤΙ μέσα μου έχει να κάνει με το ζήτημα – χαρακτηριστικό αυτού του ανθρώπου!

 

Όλοι οι άνθρωποι που συναντάμε έχουν κάτι να μας διδάξουν και μας δείχνουν κάποια κομμάτια του εαυτού μας.

 

 Τα κομμάτια που το «Εγώ» μας θεωρεί «καλά» δεν μας πειράζουν στους άλλους («μου μοιάζει», «τον καταλαβαίνω» κλπ). Το παιχνίδι γίνεται με εκείνα τα κομμάτια μας που έχουμε ΑΠΩΘΗΣΕΙ ή που μας ΕΝΟΧΛΟΥΝ. Τότε δεν μας αρέσει όταν τα βλέπουμε να τα εκφράζει κάποιος άλλος.

 

 

 

 

Τώρα οι άλλοι μας δείχνουν αυτά τα κομμάτια:

 

Α) είτε για να μπορέσουμε να «δούμε» ότι ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΚΟΜΜΑΤΙΑ και ν’ αρχίσουμε να τα αποδεχόμαστε σταδιακά, είτε

Β) για να μας δείξουν ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΙΝΗΘΟΥΜΕ και το τι θα πρέπει να ενσωματώσουμε στην συνείδησή μας…

 

 

Για παράδειγμα αν πέσει στην αντίληψή μου και κριτικάρω αρνητικά κάποιον που «πατά επί πτωμάτων» για να ανέβει κοινωνικά ή σε θέματα εργασίας, αυτό ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΕΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ ότι κι εγώ (που είμαι καλός και δίκαιος και υπεύθυνος στην δουλειά) κρύβω μέσα μου ένα «τέρας» κι ότι κι εγώ θα ήθελα κατά βάθος να «πατώ επί πτωμάτων» και ότι διψώ για εξουσία… Αυτό είναι πολύ πιθανό σενάριο και ο άνθρωπος αυτός μου ΔΕΙΧΝΕΙ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ  ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΠΩΘΗΣΕΙ.

 

 

Όμως υπάρχει και η άλλη πιθανότητα: ο άνθρωπος αυτός να μου δείχνει (έστω και με αυτόν τον ακραίο τρόπο) το… ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΚΙΝΗΘΩ και ποιο κομμάτι μου έχω παραμελήσει να αναπτύξω… Έτσι μου δείχνει για παράδειγμα ότι θα πρέπει να γίνω πιο ξύπνιος και πιο δραστήριος στα θέματα εργασίας κι ότι ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ θα πρέπει να απαιτώ το δίκιο μου και να μην είμαι συνεχώς τόσο υπεύθυνος και χαμηλών τόνων κλπ. Σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ΟΤΙ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΚΙ ΕΓΩ ν’ αρχίσω να γίνομαι ανήθικος ή να εξουσιάζω τους άλλους κλπ κλπ. Ο σκοπός δεν είναι να αντικαταστήσουμε το ένα άκρο με ένα άλλο, αλλά σταδιακά ΝΑ ΚΙΝΗΘΟΥΜΕ προς το αντίθετο άκρο απ’ αυτό το οποίο εκφράζουμε, δηλαδή να κινηθούμε σταδιακά ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ!

 

 

 

 

ΠΑΙΡΝΩ ΤΙΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΜΟΥ ΠΙΣΩ

 

     

 

Το πραγματικό πρόβλημα υφίσταται όταν αρνούμαστε ΕΝΤΕΛΩΣ και όταν ισχυριζόμαστε ότι δεν μας αφορά καθόλου κάποιο «αρνητικό» χαρακτηριστικό που εκφράζει κάποιος άλλος! Τότε η πιθανότητα είναι η πρώτη: δηλαδή τότε μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι ΚΡΥΒΟΥΜΕ ή έχουμε απωθήσει αυτό το «αρνητικό» χαρακτηριστικό για το οποίο κατηγορούμε ή κριτικάρουμε τον άλλο.  Συνήθως τότε μεταθέτουμε την ευθύνη στους γύρω μας και βγάζουμε τον εαυτό μας απέξω. Έτσι μας είναι πιο εύκολο να κατηγορούμε τους άλλους, παρά να αποκτήσουμε υπευθυνότητα και να κατανοήσουμε ότι και εμείς κατά βάθος εκφράζουμε ή κρύβουμε αυτά τα χαρακτηριστικά για τα οποία κατηγορούμε τους άλλους.

 

Αυτό βέβαια είναι κάτι πολύ δύσκολο και πάντα εμπεριέχει ένα είδος ΣΟΚ για το «Εγώ», γι’ αυτό και πολλοί από εμάς δεν το αντέχουν! Είναι οδυνηρό να «γκρεμίσεις» τις ψευδαισθήσεις και τον όμορφο αγγελικά πλασμένο κόσμο σου και να ανακαλύψεις ότι δεν είσαι και τόσο «καλός» όσο νόμιζες τα πρώτα χρόνια της ζωής σου… Είναι όμως ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ, αν θέλεις να εξελιχθείς κι αν θέλεις ο κόσμος γύρω σου να γίνει καλύτερος.

 

Όταν κάποιος αρχίζει να «παίρνει τις προβολές του πίσω», τότε αναγκαστικά θα πρέπει να αρχίζει να αλλάζει και ο άλλος (ο οποίος μέχρι πρότινος εξέφραζε τα κομμάτια που είχαμε απωθήσει). Σ’ αυτό το στάδιο στο 90% των περιπτώσεων η σχέση χαλάει! Ο άλλος μας έχει συνηθίσει με μια συγκεκριμένη συμπεριφορά και τώρα ΤΟΝ «ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΜΕ» υποχρεωτικά να αλλάξει κι αυτός στάση και ρόλο και να πάρει κι αυτός τις προβολές του (τα κρυμμένα χαρακτηριστικά που είχε προβάλλει σε μας) πίσω! Αυτό λίγοι από εμάς το αντέχουν. Θα προτιμούσαμε τα πράγματα να παραμείνουν ως έχουν, ακόμα κι αν είμαστε μέσα σε μια οδυνηρή και ψυχοφθόρα σχέση…

 

 

 

 

Για παράδειγμα μέσα σ’ έναν γάμο πολλών χρόνων οι ρόλοι ήταν οι εξής: Η γυναίκα ήταν υποτακτική και εξαρτιόταν από τον άντρα, δεν έπαιρνε πρωτοβουλίες, ήταν θύμα κλπ (ενώ είχε απωθήσει και προβάλλει στον άντρα της την άσκηση εξουσίας, τον έλεγχο, την οικονομική ανεξαρτησία κλπ). Απ’ την άλλη ο άντρας εξέφραζε το ανεξάρτητο και δυναμικό στοιχείο, είχε παράνομες σχέσεις, δεν έδινε λογαριασμό σε κανένα και ασκούσε κριτική και έλεγχο στην γυναίκα του (ενώ είχε απωθήσει και προβάλλει στην γυναίκα του το ευαίσθητο και εξαρτημένο του κομμάτι).

 

Η γυναίκα εξέφραζε εξωτερικά την αδυναμία και την εξάρτηση, αλλά συγχρόνως έκρυβε μέσα της την ανάγκη για ανεξαρτησία και έλεγχο, ενώ ο άντρας εξέφραζε εξωτερικά την ανεξαρτησία – αναισθησία – έλεγχο, ενώ μέσα του φοβόταν πολύ την εξάρτηση και έκρυβε ένα κομμάτι συναισθηματικό και  αδύναμο. Φανταστείτε όταν κάποια στιγμή ο ένας από τους δύο (για παράδειγμα η γυναίκα), δεν αντέχει άλλο και αρχίζει να παίρνει τις προβολές της πίσω… Αρχίζει να επαναστατεί, να φεύγει από το σπίτι, να προσπαθεί να αποκτήσει περισσότερη ανεξαρτησία, ίσως να κάνει κι εκείνη μια παράλληλη σχέση… Ο άντρας πως αντιδρά στις περισσότερες περιπτώσεις; Τόσα χρόνια την έχει συνηθίσει αλλιώς.

 

Τώρα η συμπεριφορά της ΘΑ ΤΟΝ «ΑΝΑΓΚΑΣΕΙ» να έρθει σε επαφή με τα κομμάτια του που τόσα χρόνια είχε απωθήσει: θα πρέπει να δει ότι είναι εξαρτημένος, ή ότι την έχει ανάγκη, ή ότι είναι αδύναμος κλπ κλπ.

 

Οι περισσότεροι δεν το αντέχουν αυτό… Ο «εύκολος» τρόπος είναι να ρίξουν την ευθύνη στον άλλο και να αρνηθούν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Αρνούνται να έρθουν σε επαφή με τον εσωτερικό τους κόσμο και με αυτά που έχουν απωθήσει. Δεν μπορούν να παραδεχτούν ότι ο άλλος τους δείχνει κάποια οδυνηρά και «δύσκολα» κομμάτια του εαυτού τους. ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΖΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ! Τότε η σχέση συνήθως διαλύεται και μετά από κάποιο καιρό, επαναλαμβάνονται τα ίδια, με άλλους συντρόφους…

 

Αν όμως ο άντρας – στο παράδειγμά μας – καταφέρει , παρόλο που είναι οδυνηρό γι’ αυτόν, να δει και να αναγνωρίσει κάποια κομμάτια του εαυτού του, αν κατανοήσει ότι βαθιά μέσα του είναι ΚΑΙ εξαρτημένος ΚΑΙ αδύναμος, τότε αυξάνουν οι πιθανότητες η σχέση να κρατήσει και να περάσει σ’ ένα πιο εξελιγμένο και ώριμο επίπεδο, με τους δύο συντρόφους να εκφράζουν πιο ισορροπημένα τα χαρακτηριστικά τους.

 

 

 

Κάνουμε πάρα πολύ εύκολα στους άλλους αυτό που δεν θέλουμε οι άλλοι να μας κάνουν!

 

 

 

 

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: εκτός από τα κομμάτια – χαρακτηριστικά μας που δεν μας αρέσουν (τα οποία θεωρούμε «αρνητικά – κακά», προβάλλουμε επίσης και κομμάτια μας τα οποία έχουμε απωθήσει και δεν εκφράζουμε αλλά που τα θεωρούμε «θετικά – καλά» (πχ αυτοπεποίθηση, δυναμισμός, πρωτοβουλία, ανεξαρτησία κλπ). Έτσι οι άλλοι εκφράζουν με ευκολία αυτά που εμείς νομίζουμε ότι μας «λείπουν» ή που θα θέλαμε να είχαμε. Γι αυτό πολλές φορές ζηλεύουμε ή φθονούμε ή θαυμάζουμε υπερβολικά τους άλλους (που έχουν αυτό που εμείς ψάχνουμε ή που δεν το έχουμε αναπτύξει ή που νομίζουμε ότι δεν το έχουμε) ή τους θεωρούμε «τυχερούς» (ενώ εμάς «άτυχους» – αχ αν είχα αυτό που είχε αυτός θα ήμουν ευτυχισμένος … κλπ).

 

Στο άρθρο αυτό αναφερόμαστε περισσότερο  στα απωθημένα μας κομμάτια που τα θεωρούμε «κακά» - που δεν μας αρέσουν (περισσότερα για τις προβολές και τη σχέση μας με τους άλλους, μπορείτε να δείτε επίσης στην ενότητα «Εμείς και οι άλλοι»  στη  «Βασική θεωρία – μέρος 1ο»  ).

 

 

   

 

 

*    ΕΠΙΠΕΔΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

 

Κάποιοι άνθρωποι μας δυσκολεύουν και μας ζορίζουν περισσότερο από κάποιους άλλους.

 

Υπάρχουν άνθρωποι στους οποίους έχουμε προβάλλει (οι οποίοι μας δείχνουν) τα πιο ευαίσθητα / «δύσκολα» σημεία του εαυτού μας, ενώ άλλοι που δεν μας ζορίζουν τόσο πολύ και εκφράζουν λιγότερο σημαντικά – κρίσιμα θέματα / χαρακτηριστικά μας. Όσο πιο «δύσκολο» για μας είναι το ζήτημα – θέμα – απωθημένο χαρακτηριστικό μας που εκφράζει κάποιος, τόσο πιο «δύσκολη» είναι η αναγνώριση και η αποδοχή εκ μέρους μας αυτών που έχουμε προβάλλει σ’ αυτόν (και τόσο πιο «δύσκολη» αλλά και πιο σημαντική θα είναι η σχέση μας μ’ αυτόν τον άνθρωπο).

 

Υπάρχουν τρία επίπεδα προβολών, όσον αφορά το βαθμό δυσκολίας αναγνώρισηςαποδοχής τους. Είναι το λεγόμενο Κάρμα που έχουμε με τους ανθρώπους με τους οποίους σχετιζόμαστε.

 

 

 

1ο επίπεδο :

Μέγιστος βαθμός δυσκολίας στην αναγνώριση-αποδοχή

 

 

Γονείς

Παιδιά

Σύζυγος

Κάθε ερωτικός σύντροφος περιστασιακός και μη, καθώς και όλοι-όλες οι πρώην.

Αδέρφια

 

 

2ο επίπεδο :

Μεγάλος βαθμός δυσκολίας στην αναγνώριση – αποδοχή

 

 

Παππούδες

Θείοι – Θείες

Συγκάτοικοι

Κοντινοί φίλοι

Συνάδελφοι-συνεργάτες

Δάσκαλοι

Γείτονες

Ξαδέρφια

 

 

 

3ο επίπεδο :

Μέτριος βαθμός δυσκολίας στην αναγνώριση – αποδοχή

 

 

Φίλοι γενικότερα (όχι πολύ στενή σχέση)

Ένας άνθρωπος στον δρόμο

Οι ταξιτζήδες

Ένας υπάλληλος

Ένας τηλεπαρουσιαστής

Ένα δημόσιο πρόσωπο

Όλα τα υπόλοιπα και οι υπόλοιποι-ες.

 

 

 

Σημείωση : Ο βαθμός δυσκολίας αναγνώρισης – αποδοχής κυμαίνεται στα τρία επίπεδα, αλλά πάντα προς το δυσκολότερο. Έτσι μπορούμε να έχουμε μέγιστο βαθμό δυσκολίας  στην αναγνώριση στο 3ο επίπεδο, αλλά ποτέ μέτριο βαθμό δυσκολίας στο 1ο επίπεδο.

 

 

 

 

 

 

ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

 

Προβολή έχουμε :

 

1)   Όταν κάτι ή κάποιος σας εκνευρίζει  ή σας κάνει να θυμώνετε.
πχ Δείξε επιτέλους λίγο συναίσθημα = Είμαι ο ίδιος απόμακρος

2)   Όταν αντιστέκεστε σε κάτι, πρόσωπο ή ιδέα

« Εγώ δεν αντιδρώ έτσι, εγώ δεν είμαι έτσι».
πχ. Πολλοί αριστεροί είναι δεξιότεροι των δεξιών.

3)   Όταν κριτικάρετε ή κατηγορείτε κάποιον ή κάτι ,

      ή όταν απλώς σκέφτεστε κάτι αρνητικό για κάποιον ή κάτι.
πχ. Είσαι ανεύθυνη = Είμαι ανεύθυνος.
 

4)   Όταν ζηλεύετε ή απλώς θαυμάζετε κάποιον για μια του ικανότητα

      ή χαρακτηριστικό ( αχ , γιατί να μην ήμουν έτσι! )
 πχ. Αν, ήμουν πλούσιος = Έχετε την ικανότητα να γίνετε.

5)   Όταν παραπονιέστε γιατί οι άλλοι σας φέρονται έτσι ,

      ή για το γιατί είναι έτσι.
πχ. Πατά επί πτωμάτων για ν’ ανέβει = Λατρεύετε την εξουσία

6)    Όταν λυπάστε κάποιον, ή στενοχωριέστε για τη

       κατάστασή του ( αχ, δεν θέλω να σε βλέπω να υποφέρεις ).
πχ. Πω- πω η καημένη η κουμπάρα που χωρίζει = Έχω πρόβλημα στο γάμο μου.

 



ΚΑΝΟΝΑΣ:  Όταν είστε 100 % σίγουροι ότι δεν είστε όπως ο άλλος,

τότε 100 % είστε ακριβώς οι ίδιοι.

 

Πχ.

 

Δεν είμαι κακό παιδί = Είστε κακό παιδί.

Δεν είμαι οξύθυμη = Είστε έτοιμη να τον σπάσετε στο ξύλο!

Δεν είμαι συντηρητική = Αν είστε λέει!

Δεν είμαι ζηλιάρα = Κούνια που σας κούναγε.

Δεν είμαι υπερβλημένη = Ναι, είστε ανυπέρβλητη.

 

κλπ. κλπ

 

ΚΑΝΟΝΑΣ Νο2 : Η εταιρία μας «ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΑΕ» είναι ανοιχτά κάθε μέρα 24 ώρες το 24ωρο (Κυριακές- Αργίες ανοιχτά επίσης) κι ένας υπάλληλός  μας βρίσκεται πάντα δίπλα σας  για να σας εξυπηρετήσει.

 

 

Εν κατακλείδι :

 

«Αυτό που νόμιζα ότι ήσουν εσύ, στην πραγματικότητα ήμουν εγώ και πάλι εγώ»

 

 

 

 

*    ΜΗ ΒΙΑΖΕΣΤΕ, ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ :

 

Ωραία όλ’ αυτά , αλλά εγώ δεν θέλω να πάρω τις προβολές μου πίσω. Άσε τους άλλους να παιδεύονται. Εγώ θα πάθω τίποτα ;

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ :

 

Εκτός του ότι θα καίγεστε αιώνια στη κόλαση, σε καζάνια με λιωμένο χοιρινό λίπος, ενώ συγχρόνως θα σας διαβάζουν αποσπάσματα από το Cosmopolitan, υπάρχουν κι άλλες πιο γήινες συνέπειες :

 

Ανάλογα με το εξελικτικό στάδιο που βρίσκεστε…

 

Υπάρχουν αυτοί που θέλουν δε θέλουν, όσο κι αν αντιστέκονται, «αναγκάζονται» από τα γεγονότα να πάρουν κάποιες από τις προβολές τους πίσω. Όσο περισσότερο αντιστέκονται, τόσο τα γεγονότα γίνονται χειρότερα και δυσκολότερα καθώς περνάνε τα χρόνια, συνήθως στην επόμενη  διέλευση του Πλούτωνα. Πεθαίνουν συνήθως στην εντατική, ή σε κάποιο ερημικό γκρεμό (8 %).

 

Μετά υπάρχουν κι αυτοί που ξέρουν ότι κάτι δεν πάει καλά, που πέφτουν πάντα πάνω στους ίδιους ανθρώπους και καταστάσεις, αλλά δεν αλλάζουν, παρά ζουν μια μίζερη ζωή με τις περιστασιακές κρίσεις της, κατηγορώντας μονίμως τους άλλους για ότι στραβό πάει στη ζωή τους. Πεθαίνουν συνήθως πικραμένοι (80 %).

 

Υπάρχουν τέλος κι αυτοί που εξελίσσονται με πιο αργούς ρυθμούς , που δείχνει να μην τους ενοχλεί το ζήτημα, που φαίνονται ή είναι «επιτυχημένοι» και που έχουν πάρει ελάχιστες προβολές πίσω. Οι άλλοι είναι άλλοι κι αυτοί οι εαυτός τους. Υπάρχει μόνο ένα μικρό πρόβλημα. Κάποιο όνειρό τους , κάποια κρυφή επιθυμία ή ανάγκη, είτε είναι υλική , είτε συναισθηματική φαίνεται να μην πραγματοποιείται ποτέ! Βαθιά μέσα τους κάτι λείπει. Υπάρχει κάτι το ανικανοποίητο. Άλλοι το έχουν προσέξει κι άλλοι πάλι όχι. Άλλοι προσπαθούν να το «αγοράσουν» κι άλλοι το κυνηγάνε με κάθε τρόπο χωρίς ποτέ να το βρίσκουν. Δεν συμπλήρωσαν ποτέ ολόκληρο το πάζλ. Πεθαίνουν συνήθως πεθαίνοντας (12 %).

 

( Όταν αργότερα τους ενημερώνει  ο Άγιος Πέτρος ότι το παιχνίδι ήταν να παραδώσεις ολόκληρη ψυχή κι όχι μισή, συνήθως ξεσπάνε σε κλάματα τα οποία πέφτουν στη γη υπό τη μορφή βροχής ).

 

 

 

 

Αστρολογικές όψεις και προβολές

 

 

Οι όψεις ανάμεσα στον Κρόνο, Ουρανό, Ποσειδώνα, Πλούτωνα (1ος πλανήτης) και  τον Ήλιο, Σελήνη, Ερμή, Αφροδίτη, Άρη (2ος πλανήτης) και ιδιαίτερα οι συζυγίες, οι αντιθέσεις και τα τετράγωνα σχετίζονται ιδιαίτερα με τις προβολές.

 

Οι όψεις αυτές μας δείχνουν τα κυριότερα μπλοκαρίσματα, τραύματά μας ή καρμικά κατάλοιπα και θεωρούνται από τις πιο καθοριστικές και σημαντικές όψεις για την εξέλιξή μας. Οι όψεις αυτές μας δείχνουν χαρακτηριστικά που δεν συνειδητοποιούμε εύκολα, ζητήματα και θέματα που προβάλλουμε αντίσταση, που δεν τα δεχόμαστε ή τα αποφεύγουμε.

 

Έχει αποδειχθεί ότι στις όψεις αυτές συνήθως ταυτιζόμαστε με τον ένα πλανήτη και προβάλλουμε τον άλλο! Τις περισσότερες φορές προβάλλουμε στους άλλους ή στην κοινωνία κλπ τον Κρόνο (οι άλλοι μου φέρνουν εμπόδια), ή τον Ουρανό (ξαφνικά γεγονότα, εγώ δεν έχω σχέση…), ή τον Ποσειδώνα (στην αρχή φαινόταν αλλιώς, αλλά τώρα έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο), ή τον Πλούτωνα (αυτοί θέλουν το κακό μου, εγώ δεν φταίω) και ταυτιζόμαστε με τον Ήλιο, την Σελήνη, τον Ερμή, την Αφροδίτη ή τον Άρη. Αυτό δεν είναι απόλυτο. Μπορούμε κάλλιστα να παίζουμε εμείς τον ρόλο του Κρόνου ή του Πλούτωνα κλπ για τους άλλους. Άλλοτε παίζουμε και τους δύο ρόλους – πλανήτες… πχ σε μία όψη Αφροδίτης – Ποσειδώνα, μπορούμε κάποιες φορές να παίζουμε το ρόλο της Αφροδίτης (εγώ σ’ αγαπάω, εσύ γιατί απομακρύνεσαι…) και κάποιες άλλες φορές να παίζουμε εμείς τον ρόλο του Ποσειδώνα (= φυγή) και οι άλλοι να μας αγαπάνε και να μας κυνηγάνε…

 

          

 

Κατά την ερμηνεία μιας τέτοιας όψης συχνά μας βοηθάει η ερώτηση:

 

Με ποιόν πλανήτη από τους δύο ταυτίζομαι και ποιόν προβάλλω στους άλλους; Γιατί; Τι θέλει να μου δείξει αυτό; Μήπως πρέπει να καταλάβω ότι αυτά που κατηγορώ στους άλλους είναι κομμάτια του εαυτού μου που αποφεύγω; Μήπως οι άλλοι μου δείχνουν τα κομμάτια του εαυτού μου που πρέπει να αναπτύξω; Μήπως μου δείχνουν προς τα πού θα πρέπει να κινηθώ;

 

 

 

 

Παρακάτω παραθέτουμε  ένα  παράδειγμα ερμηνείας μιας τέτοιας όψης, όπου φαίνεται καλύτερα ο μηχανισμός των προβολών…

 

 

 

 

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΜΙΑΣ ΟΨΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΕΣ

 

 

 

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΠΛΟΥΤΩΝΑ

 

          

 

 

Έστω ότι έχουμε στο ωροσκόπιό μας μια αντίθεση της Αφροδίτης με τον Πλούτωνα.  Μια από τις ερμηνείες για την αντίθεση Αφροδίτης με Πλούτωνα είναι: " Ο σύντροφος μου ζηλεύει ή θέλει να με ελέγχει".

 

 

Υπάρχουν οι εξής πιθανότητες / σενάρια:

 

 

Α)  Να ταυτιστούμε εμείς με την Αφροδίτη και να προβάλλουμε τον Πλούτωνα στον σύντροφό μας...

 

 

        

 

Έτσι, παρ' όλο που η όψη είναι όλη δικιά μας, εμείς παίζουμε μόνο την Αφροδίτη στη σχέση αυτή! Δηλαδή εμείς αγαπάμε τον άλλο ανιδιοτελώς (sic!), είμαστε ισορροπιστές, θέλουμε να περνάμε όμορφα, δεν τον ζηλεύουμε, ή τον ζηλεύουμε ελάχιστα, τον δεχόμαστε όπως είναι (έτσι λέμε!), προσπαθούμε να τον καταλάβουμε και να μην τον ελέγχουμε, να τον κάνουμε να αισθάνεται όμορφα κλπ κλπ

 

Ξεχνάμε όμως ότι έχουμε ΟΛΗ την όψη στον χάρτη μας! Ο Πλούτωνας είναι επίσης δικός μας και κάνει αντίθεση με την ΔΙΚΗ μας Αφροδίτη. Εμείς όμως - για κάποιους λόγους- τον έχουμε απωθήσει, τον έχουμε παραπετάξει, δεν τον βάζουμε στο παιχνίδι...Προτιμάμε την γλυκιά και πιο άνετη και τρυφερή Αφροδίτη κι όχι τον κακό στραβό κι ανάποδο Πλούτωνα. Ολ' αυτά είναι ωραία, αλλά ο Πλούτωνας είναι όπως αναφέραμε ΕΠΙΣΗΣ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ! Κι αν δεν τον "παίζουμε" εμείς, κάποιος θα πρέπει να τον εκφράσει...

 

Έτσι ο σύντροφός μας (για δικούς του επίσης καρμικούς λόγους), αναλαμβάνει να παίξει τον ρόλο του Πλούτωνα για μας. Όσο εμείς είμαστε υπεράνω και του φερόμαστε άψογα(έτσι λέμε!), τόσο αυτός γίνεται πιο...Πλουτώνιος! Αρχίζει να ζηλεύει, χωρίς να του δίνουμε αφορμές, αρχίζει και μας κάνει σκηνές, προσπαθεί να μας ελέγχει κλπ κλπ

 

Η ερώτηση που θα έπρεπε να κάνουμε τότε στον εαυτό μας είναι: Μήπως δεν είμαι και τόσο υπεράνω κι εγώ; Μήπως θέλω κρυφά να ελέγχω τους άλλους και δεν το παραδέχομαι; Μήπως με βολεύει και τονώνει το Εγώ μου το να έχω εγώ τον ρόλο του καλού και του συνετού; Μήπως κρύβω ότι κατά βάθος φοβάμαι κι ότι είμαι πολύ ανασφαλής;

 

 

 

Β)  Μπορεί επίσης να ταυτιστούμε εμείς με τον Πλούτωνα και να προβάλλουμε την Αφροδίτη...

 

 

         

 

Έτσι είμαστε καχύποπτοι, ζηλεύουμε και το ξέρουμε (ή δεν το ξέρουμε), κάνουμε σκηνές και προσπαθούμε να ελέγξουμε τον άλλο (με διάφορους τρόπους), έχοντας δικαιολογίες κάθε φορά για κάθε μας πράξη. Επίσης αρνούμαστε πεισματικά ότι δεν έχουμε δίκιο ή ότι είμαστε παράλογοι (Εγώ δεν προσπαθώ να σε ελέγξω, εσύ με προκαλείς, οι γυναίκες φταίτε κλπ κλπ) Σε κάθε άσχημη και παράλογή μας συμπεριφορά έχουμε πάντα κάτι σαν δικαιολογία. Αρνούμαστε να δούμε πιο ισορροπημένα τα πράγματα, αρνούμαστε ότι κι ο άλλος μπορεί να έχει δίκιο. Η σχέση σταδιακά μετατρέπεται σε "ΕΓΩ ΚΕΡΔΙΖΩ"- "ΕΣΥ ΧΑΝΕΙΣ" ή το αντίστροφο...Με άλλα λόγια αρνούμαστε την Αφροδίτη μας, την οποία εκφράζει ο σύντροφός μας!

 

 

 

Γ) Το τρίτο σενάριο είναι η εναλλαγή των δύο προηγουμένων.

 

 

 

 

Συνήθως η αλλαγή στην συμπεριφορά γίνεται με την ταυτόχρονη αλλαγή συντρόφου. Έτσι στη μία μας σχέση είμαστε εμείς που ζηλεύουμε και ο άλλος είναι ο πιο ισορροπιστής, αντικειμενικός κλπ και στην επόμενη σχέση, είμαστε εμείς οι cool και ο άλλος σκάει από τη ζήλια. Η στην ίδια σχέση στην αρχή είμαστε εμείς έτσι και ο άλλος αλλιώς και κάποια στιγμή αλλάζουν οι ρόλοι μας. (Συνήθως μετά από μερικούς μήνες από την αλλαγή των ρόλων, η σχέση αυτή τελειώνει...)

 

 

 

Δ) Υπάρχει κι ένα τέταρτο πιο «πονηρό» σενάριο... Να παίζουμε κι οι δύο τον ίδιο πλανήτη (πχ την Αφροδίτη).

 

 

                                          

 

Κανένας δεν ζηλεύει ή έτσι νομίζει, κανένας δεν ελέγχει, ή έτσι νομίζει, κανένας δεν κάνει σκηνές, ή έτσι νομίζει. Τότε ο Πλούτωνας αναλαμβάνει και παίζει μόνος του. Έτσι νομίζουν; Κι εγώ τι κάνω εδώ, μπρίκια κολλάω; Και μπαίνει δυναμικά στο παιχνίδι και τους κάνει την ζωή μαντάρα...Και στους δύο. Πάλι υπάρχει φαινόμενο προβολής. Αν δεν τον παίξει ο ένας από τους δύο , ο Πλούτωνας θα έρθει ...από αριστερά, μέσω άλλων. Έτσι θα εμφανιστεί ένας τρίτος ή ένας τέταρτος κι έτσι αυτοί που έτσι νόμιζαν, αρχίζουν ξαφνικά και φέρονται Πλουτώνια...παράνομες σχέσεις, αλλαγές στα ενδιαφέροντα και στην ζωή των δύο ατόμων κλπ κλπ Τώρα ο Πλούτωνας είναι κακός; Δεν νομίζουμε... Απλώς μας ξεδιπλώνει και μας δείχνει πως...έχουμε κι αυτόν στον χάρτη μας! Κι όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, κατά βάθος μας αρέσει και λίγο ο έλεγχος και...ναι, δεν είναι κακό να ζηλεύουμε και να το δείχνουμε. Αρκεί να μην φτάνουμε σε υπερβολές.

 

 

Όποιος λοιπόν έχει όψη Αφροδίτης - Πλούτωνα και σας πει ότι δεν θέλει να ελέγχει κι ότι αφήνει στον άλλο «ελευθερία» κινήσεων, χαμογελάστε διακριτικά και πείτε του: "Έτσι είναι, αν έτσι νομίζεις!"...

 

 

Σύντομα θα μπει σε μπελάδες.

 

 

 

 

 

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ;

 

 

Ωραία και τώρα που τα ξέρουμε θεωρητικά όλα αυτά τι κάνουμε;

Κάποιος θα έλεγε : « There is nowhere to go and nothing to do, but we go there and do it anyway» («Δεν υπάρχει λόγος να πάμε πουθενά ούτε να κάνουμε τίποτα , αλλά πάμε εκεί και το κάνουμε έτσι κι αλλιώς»).

 

Εγώ πάλι λέω ότι το παιχνίδι γίνεται σταδιακά κι ότι θα συνεχίσουμε να κάνουμε «λάθη», θα συνεχίσουμε να αποφεύγουμε κομμάτια του εαυτού μας και οι άλλοι θα συνεχίσουν να μας τα υπενθυμίζουν και να μας διδάσκουν. Όμως η ουσία βρίσκεται πάντα στον δρόμο και σ’ αυτά που έχεις σήμερα δίπλα σου κι όχι στον σκοπό ή σε αυτά που θα αποκτήσεις κάποτε.

 

Είμαστε πάντα με τους «κατάλληλους» ανθρώπους κάθε στιγμή και πάντα θα μαθαίνουμε από αυτούς όπως κι εκείνοι από εμάς. Η αύξηση της συνειδητότητας  και η εξέλιξη είναι μια συνεχής πορεία και γίνεται την κάθε ώρα και την κάθε στιγμή, θέλουμε δεν θέλουμε. Στο χέρι μας είναι να συνεχίσουμε να κατηγορούμε τους άλλους και να μην βρούμε ποτέ το άλλο μας μισό κομμάτι, ή να προσπαθήσουμε σιγά – σιγά κι όσο μπορούμε κάθε φορά να γίνουμε ολόκληροι και να απολαύσουμε συγχρόνως το ταξίδι…

 

      

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ειδικά για τις προβολές που υπάρχουν ανάμεσα στα μέλη μιας οικογένειας, μπορείτε να δείτε το άρθρο: «Το Κάρμα της Οικογένειας» . Για τις ερωτικές σχέσεις και τις μεθόδους συναστρίας μπορείτε να δείτε  «Τα 3 στάδια μιας ερωτικής σχέσης» .

 

 

 

 

---

 

 

Μαθήματα  πAstrology  ΜΕΣΩ ΔΙΚΤΥΟΥ

(ΣΕ ΨΗΦΙΑΚΗ Ή ΕΝΤΥΠΗ ΜΟΡΦΗ)Ή ΜΕΣΩ ΜΙΑΣ ΟΜΑΔΑΣ ΜΕΛΕΤΗΣ.

 

Δείτε ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ για τα μαθήματα  ΕΔΩ , ή ένα ΔΕΙΓΜΑ των μαθημάτων  ΕΔΩ…

 

 

© Copyright  2013 – 3102  Γ. Καλοκύρης  - Το περιεχόμενο της ιστοσελίδας αυτής διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση. Απαγορεύεται η χρήση ή αναδημοσίευσή του, σε οποιοδήποτε μέσο μετά ή άνευ επεξεργασίας.